Author :
Abstract
Tarih boyunca milletler çeşitli savaş ve doğal olaylar gibi sebeplerle yer değiştirmek zorunda kalmışlardır. İsrailoğulları da Kral Süleyman’dan sonraki tarihlerde Kenan diyarından göç etmek veya ettirilmek mecburiyetinde kalan toplumlardan birisidir. Kral Süleyman’ın ölümü sonrasında devleti ikiye ayrılan Yahudiler öncelikle M.Ö. 722’de Asur kralı tarafından, M.Ö. 586’da Bâbil kralı tarafından ve M.S. 70 yılında da Roma valisi Titüs tarafından sürgüne gönderilmişlerdir. Bu sürgünlerde Yahudilerin bir kısmı Mısır, Arabistan, Bâbil bölgesine, bir kısmı Suriye, Türkiye, Irak, İran, Ermenistan ve Gürcistan bölgesine gitmiş, bir kısmı da Avrupa’nın çeşitli ülkelerine gönderilmiştir. Bu göç yerlerinden yoğun bir Yahudi nüfusunun geldiği ve önemli olaylarının geçtiği yerlerden birisi İran’dır. Dolayısıyla İran ya da eski adıyla Pers ülkesi, antik Yahudi tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bâbil sürgünü sonrası köle konumunda olan Yahudiler, Kurus’un Buhtunnasır’a karşı zaferi sonrası Pers imparatorluğu hakimiyetinin ilk dönemlerinde özellikle Kurus döneminde altın çağlarını yaşamışlardır. Binlerce yıl boyunca gelişen ve Bâbil sürgününün ardından önemli ölçüde şekillenen İran Yahudi cemaati, dayanıklılık, uyum sağlama ve çift kimlik dönüşümü ile birlikte günümüze kadar gelmiştir. Bu çalışma, Yahudilerinin tarihi süreç içerisinde Kenan diyarından sürgünleri ve bu sürgünler neticesinde geldikleri İran cografyasına yerleşmelerini incelemektedir. Dökümantasyon tekniği ile elde edilen veriler, Dinler Tarihinin deskriptif metoduyla yazıya geçirilmiştir.
Keywords
Abstract
Throughout history, nations have been forced to relocate due to various reasons such as wars and natural disasters. The Israelites were also among the communities that had to migrate or were exiled from the land of Canaan after the time of King Solomon. Following King Solomon’s death, the kingdom of the Jews was divided into two, and
they were subsequently exiled by the Assyrian king in 722 BCE, the Babylonian king in 586 BCE, and the Roman governor Titus in 70 CE. During these exiles, some Jews migrated to Egypt, Arabia, and the Babylonian region; others went to areas such as Syria, Turkey, Iraq, Iran, Armenia, and Georgia; and some were sent to various countries across Europe. One of the significant regions where a considerable Jewish population settled and where notable historical events took place is Iran. Therefore, Iran, or Persia as it was known in ancient times, holds an important place in Jewish history. After the Babylonian exile, the Jews were in a state of servitude, but during the early period of Persian rule particularly under Cyrus the Great following his victory over Nebuchadnezzar they experienced a golden age in Iran. Over thousands of years, the Jewish community in Iran, which was significantly shaped by the Babylonian exile, presents a striking example of resilience, adaptation, and the transformation of dual identity. This study examines the exile of the Jews from the land of Canaan throughout history and their subsequent settlement in the region of Iran as a result of these exiles.
